ถูกทิ้งที่งานหมั้น ฉันจึงได้เป็นราชินี
ในวันหมั้นหมาย คู่หมั้นของฉัน ทริสตัน ไม่มาปรากฏตัว เขารีบไปที่ภูเขาหิมะเพื่อตามหาลูกสาวของปรมาจารย์ดาบผู้ล่วงลับของเขา ซึ่งต้องการดินแช่แข็งชนิดพิเศษสำหรับกล้วยไม้สีขาวที่กำลังจะตาย เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ ดังนั้นเขาจึงจากไป เมื่อเขากลับมา แขกก็กลับไปหมดแล้ว ฉันกลายเป็นตัวตลกของทุกตระกูลขุนนางในเมืองหลวง เขาไม่ได้รู้สึกเสียใจเลย เขายังกล้าอธิบายให้ฉันฟังราวกับว่าฉันเป็นคนไม่มีเหตุผล "กล้วยไม้นั้นเป็นสิ่งเดียวที่พ่อของเลียน่าทิ้งไว้ให้ มันกำลังจะตาย ดินแช่แข็งบนยอดเขาซิลเวอร์ฮอร์นเป็นสิ่งเดียวที่จะช่วยมันได้ หน้าผาที่นั่นอันตราย ฉันปล่อยให้เธอไปคนเดียวไม่ได้" “ฉันสาบานว่าจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต แต่เพราะการแต่งงานที่ถูกจัดขึ้น ฉันจึงต้องยอมรับที่จะเก็บเธอไว้เป็นภรราน้อยอย่างลับๆ ฉันมอบตำแหน่งไวเคาน์เตส ทรัพย์สิน และสถานะให้คุณไปแล้ว สิ่งที่ฉันขอแค่เปลี่ยนวันจัดงานเลี้ยงครั้งเดียว ทำไมคุณถึงทำเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ล่ะ?” “คุณมีมากมายอยู่แล้ว เธีย คุณยอมให้เธอได้แค่สิ่งนี้สิ่งเดียวไม่ได้เหรอ?” แต่เขาลืมไปอย่างหนึ่ง ฉันคือทายาทแห่งตระกูลวินสตัน ดัชเชสในอนาคต ฉันเกิดมาพร้อมอำนาจในมือ ฉันไม่ใช่เครื่องประดับที่เขาจะชั่งน้ำหนัก วัดขนาด แล้วโยนทิ้งไปเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจชอบ ถ้าเขาอยากจะเล่นบทอัศวินในชุดเกราะแวววาวเพื่อซินเดอเรลล่าตัวน้อยผู้น่าสงสาร เขาก็ควรเตรียมพร้อมที่จะสูญเสียทุกอย่าง
ธีม: โต้กลับ, ย้อนกลับ, การเติมเต็มความปรารถนา, ทายาทมหาเศรษฐี, ตัวละครหญิงที่แข็งแกร่ง, ผู้หญิงอิสระ, ราชสำนัก, แฟนตาซีตะวันตก, ราชวงศ์, ความหลงใหลที่หลอกหลอน, แก้แค้น, ความเสียใจที่เกิดขึ้นล่าช้า, การนอกใจ, รักสามเส้า, ครอบครัวชนชั้นสูง