ชายที่ฉันนอนด้วยคืนเดียวโดยสวมหน้ากากคือพี่ชายต่างพ่อต่างแม่ที่เป็นมหาเศรษฐีของฉัน
ในงานเลี้ยงการกุศลสวมหน้ากาก ฉันเลือกชายแปลกหน้าสวมหน้ากากคนหนึ่ง รินเหล้าให้เขาอย่างแรงที่สุด แล้วใช้เวลาค่ำคืนอันไร้ความยับยั้งชั่งใจกับเขา ทั้งหมดก็เพื่อประชดพี่ชายต่างแม่ที่เย็นชาและหยิ่งยโสของฉัน เขาเอาบราลูกไม้สีดำของฉันไปด้วย ส่วนฉันก็เอากระดุมข้อมือโอนิกซ์ของเขาไปด้วย โดยตั้งใจแน่วแน่ว่าจะตามหาเขาให้เจอ วันที่ฉันย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์แบล็กเวลล์ ฉันพบเสื้อลูกไม้ตัวนั้นซ่อนอยู่ในลิ้นชักห้องนอนของพี่ชายต่างแม่ เขาบอกว่าเป็นของหายของโรงแรม แต่กระดุมข้อมือที่ว่างเปล่าบนแขนเสื้อของเขา และข้อความนิรนามตอนเที่ยงคืนที่เรียกฉันว่า "พายุน้อย" บอกเล่าเรื่องราวที่แท้จริง เขารู้ว่าฉันเป็นใครตั้งแต่จิบแรก เขาปล่อยให้ฉันด่าทอเขาในเวลากลางวัน และโหยหาคนแปลกหน้าสวมหน้ากากในเวลากลางคืน ตอนนี้เขาตามฉันมาถึงบอสตันพร้อมแหวนวงเล็ก ๆ ที่สลักคำพูดของฉันไว้ว่า: อย่าได้ริอาจ ฉันยอมรับคำขอโทษ แต่ฉันจะให้อภัยชายผู้ซ่อนตัวอยู่หลังหน้ากากหรือไม่… เขายังไม่สมควรได้รับคำตอบนั้น
ธีม: ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน, พี่น้องต่างพ่อต่างแม่, เรื่องราวรักร่วมสายเลือดปลอม, ตัวตนลับ, รักต้องห้าม, มหาเศรษฐี, สายเกินไปแล้ว, ครอบครัวชนชั้นสูง, จากศัตรูสู่คนรัก, ความลับ